ماهی سرخو

ماهی سرخو


هزار تومان400

آخرین بروزرسانی : 13 آذر, 1401

دسته بندی :

بررسی اجمالی محصول

  • ماهی سرخو، یک ماهی خوشمزه‌‌ی دریایی برای سرخ کردن یا کباب کردن است.
  • بدون بوی آزاردهنده و معروف به ماهی معطر است.
  • طعمی دلچسب و گوشت با کیفیت لطیف و سفیدی دارد.
  • سرشار از پروتئین بوده و بسیار راحت الهضم است.
  • میزان خار و دور ریز این ماهی پائین است.
  • به دلیل امگا3 بالا و کلسترول کم، برای بیماران قلبی مناسب است.
  • برای کودکان و زنان باردار مفید است.
  •  دارای سلنیوم و خاصیت ضد سرطانی است.

نقد و بررسی : ماهی سرخو

ماهی سرخو تازه، خوشمزه‌ترین ماهی جنوب      

ماهی سرخو تازه یا همان حمرو عربی، یکی از ماهیان دریاهای‌ جنوب کشور است که در سه نوع: سرخوی اصلی، ماهی چمن و ماهی دندونی وجود دارد. همه این ماهی‌ها علاوه بر شکل مشابه، رنگ سرخی دارند، اما رنگ ماهی اصلی کمی کمرنگ‌تر است. پخت ماهی سرخو بین جنوبی‌ها بسیار مرسوم است. مشخصات ماهی سرخو به شرح زیر است.

مشخصات تغذیه‌‌ای ماهی سرخو تازه                  

گوشت ماهی سرخو تازه چطور است؟        

اگر جزو  افرادی هستید که نمی‌توانید بوی زهم ماهی را تحمل کنید، ماهی سرخو تازه برای افراد حساسی مثل شما ایده آل است. این ماهی دارای گوشت لطیف، سفید و بسیار خوش طعمی دارد، به همین علت این ماهی در نقاط مختلف جهان طرفداران زیادی دارد.

میزان خار و دور ریز ماهی سرخو تازه چقدر است؟             

میزان خار و دور ریز ماهی سرخو تازه پائین است. گوشت نرم و لطیف آن دارای خارهای ریز و تیغ‌‌های آزاردهنده نبوده و به راحتی می‌‌توان گوشت آن را از استخوانهایش جدا کرد. سرخو خارهای بسیار کم و درشتی دارد و به همین علت قیمت ماهی سرخو کمی بیش‌تر از اکثر ماهی‌های جنوب است. میزان دور ریز و پرتی گوشت سرخو بسته به نوع پاک‌‌کردن آن از 15 الی 35 درصد متغیر می‌‌باشد. در نوع فیله شده به خاطر اینکه سر و دم کاملا جدا ‌‌می‌‌شود، میزان دورریز نسبت به نوع قطعه قطعه شده بیش‌تر ‌‌است.

اهمیت وجود ماهی سرخو در رژیم غذایی           

ویتامین‌ها و مواد مغذی موجود در سرخو

سرخو، دارای مقادیر زیادی اسیدهای چرب مفید از جمله امگا3 است که به دلیل میزان کم کلسترول، مصرف آن به بیماران قلبی توصیه می‌‌شود. البته طرز پخت ماهی سرخو برای این بیماران، باید به غیر از روش سوخاری باشد. مصرف این ماهی به دلیل پروتئین بالا به کودکان و زنان باردار نیز پیشنهاد می‌‌شود. در برخی از منابع ذکر شده است که مصرف آن برای بیماران دیابتی، بیماران با مشکلات گوارشی و پروستات نیز می‌‌تواند مفید باشد. گوشت آن دارای مقادیر بالایی سلنیوم است. این عنصر در جلوگیری از سرطانی شدن سلول‌‌های بدن موثر است. بنابراین مصرف این ماهی جهت کاهش ابتلا به سرطان نیز توصیه شده است.     

مصرف این ماهی می‌‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌‌های کلیوی، گوارشی و سرطان را کاهش دهد.  دارای مقادیر بالایی پروتئین می ‌‌باشد که مصرف 100 گرم آن در روز میزان 50 درصد از نیاز پروتئینی بدن را برطرف می‌‌کند. همانند سایر آبزیان جنوب، دارای مقادیر بالایی  فسفر، کلسیم و ویتامین‌‌های مختلف به ویژه ویتامین B12 است. ماهی سرخو تازه جنوب، دارای میزان قابل توجهی اسید آمینه تریپتوفان و عنصر سلنیوم است، حضور این دو ماده بسیار مهم در گوشت آن، این ماهی را به عنوان یک ماده‌‌ی غذایی ضد سرطان معرفی می‌‌کند. سرخو علاوه بر میزان پروتئین بالا، املاح و ویتامین‌‌های مفید، چربی بسیار کمی دارد.

ویژگی‌های متمایز کننده ماهی سرخو

  • گوشت لطیف، خوش طعم و معطر
  • آزار دهنده نبودن تیغ و خارهای آن
  • مقادیر بالای پروتئین در هر واحد گوشت
  • میزان چربی بسیار پائین
  • مقادیر بالای  اسیدهای چرب امگا3
  • مقادیر بالای ویتامین های A، B5، B12، C و E
  • وجود املاح معدنی از جمله پتاسیم، کلسیم، آهن و فسفر
  • خاصیت ضد سرطانی به دلیل وجود سلنیوم
  • مفید برای بیماران قلبی، بیماران با مشکلات گوارشی و پروستات

مشخصات ماهی سرخو تازه جنوب ایران                  

وزن متوسط ماهی چقدر است؟                 

وزن سرخو گاهی به 4 کیلوگرم نیز می‌‌رسد، اما اندازه‌‌ها و وزن‌هایی که در بازار مورد پسند هستند:

  • کوچک (250 الی 400 گرم)، مناسب برای کباب کردن
  • متوسط (400 الی 600 گرم)، مناسب برای سرخ کردن
  • بزرگ (یک کیلوگرم به بالا)، مناسب برای سرخ کردن و خورشت 

شکل ظاهری ماهی چطور است؟             

مشخصات ماهی سرخو، اسامی بومی و محلی ماهی مانند: سرخو، سرخوی کم ‌‌پولک و ماهی حمرو است. این ماهی از خوشمزه‌‌ترین ماهیان خانواده‌‌ی هامور ماهیان است. نام علمی آن  Lutjanus johnii و نام انگلیسی آن snapper است. این ماهی به دلیل رنگ قرمز متمایل به صورتیش، به سرخو قرمز  معروف است. دهانش بزرگ و در امتداد صورت کشیده شده است. یک ماهی دریازی بوده و در آب‌های ساحلی خلیج فارس و دریای عمان به وفور یافت می‌‌شود. ماهی حمرو از جمله معدود ماهیانی است که همیشه در فهرست ماهیان صیادان قرار دارد. چرا که به دلیل طعم گوشت و خار‌های رشت، طرفداران بسیاری دارد و به همین دلیل قیمت ماهی سرخو برای صیادان به صرفه‌تر بوده و یکی از پرفروش‌‌ترین ماهیان جنوب به شمار می‌‌رود.

طول بدن ماهی سرخو، از 40 تا 100 سانتی‌‌متر متغیر است. بدنی مرتفع تا بیضی شکل و در مقطع کشیده داشته و باله‌‌ی دمی آن نیز دو شاخه است. باله‌‌ی پشتی این ماهی 10 تا 12 عدد خار سخت دارد.  آرواره‌‌ها و دندان‌های بزرگی دارد که مناسب گوشتخواری هستند. این ماهی یک ماهی جنگنده است و باله‌‌ی مخرجی آن سه خار دارد و بعد از باله سینه‌‌ای قرار گرفته است. فلس‌ها از نوع دایراه‌‌ای و کوچک هستند و طول کل بدن سرخو ماهی جنوب گاهی به یک متر نیز می‌‌رسد. تصویر ماهی سرخوی اصلی که توسط ماهی مشتا به فروش می‌رسد را در زیر مشاهده می‌کنید.

 

زیستگاه ماهی سرخو

سرخوماهیان در واقع ماهیانی با اندازه‌‌ی کوچک تا بزرگ (تا طول بیش از 1 متر) و عمدتاً کف‌‌زی هستند که به‌‌طور عمده در مناطق گرمسیری به‌‌ سر می‌‌برند و با نام عمومی اسنپرها شناخته شده‌‌اند. زیستگاه آن‌ها از آب‌های ساحلی کم عمق تا اعماق قابل ملاحظه، متغیر است. بسیاری از ماهیان سرخو جنوب در نواحی آبسنگ‌‌های مرجانی و خلیج‌‌های لب‌‌شور یافت می‌‌شوند. اغلب مناطق صخره‌‌ای و مرجانی را برای زیست ترجیح می‌‌دهد و گاهی تا اعماق 450 متری آّ نیز دیده می‌‌شود. در قسمت غربی اقیانوس هند-آرام، شرق آفریقا، جنوب استرالیا و سراسر خلیج فارس و دریای عمان پراکنش دارد.

سرخو ماهیان دارای اهمیت تجاری بالایی بوده و عموماً گوشت آن‌ها طعم خوشمزه‌‌ای دارد و بسیار معطر است. صید آن توسط قلاب‌‌های دستی، تورهای ترال کف‌‌روب، تورهای گوشگیر و تله‌‌ها انجام می‌‌شود. این ماهی بخش بسیار مهمی از صید صنعتی را در خلیج فارس و دریای عمان تشکیل می‌‌دهد. این ماهیان طعم بسیار مطلوبی دارند و در اکثر نقاط دنیا پرورش داده می‌‌شوند. در تایلند و سنگاپور هم بر روی پرورش آن کارهای زیادی انجام شده است. در سنگاپور طی 10 ماه این گونه از اندازه 10 گرم به اندازه بازاری 600 گرم و در تایوان طی 12 تا 18 ماه به اندازه 400 تا 1000 گرم  رسیده است.

همین حالا از ناخداطاهر سفارش بده

دیدگاه

دیدگاهی ثبت نشده.

اولین نفری باشید که نظر می دهید برای “ماهی سرخو”